Belsele 11 maart 2012
Beste Reynaertlezers,
Maart, het begin van de lente. Het begin ook van alweer een nieuwe jaargang van ons ‘Geel Boekske’. Ook dit jaar willen we onze vele trouwe en nieuwe adverteerders bedanken voor hun steun. De redactie nodigt je uit om je aankopen ook te doen bij onze adverteerders. Zij zorgen immers voor de nodige zuurstof voor onze vereniging. Zij steunen ook de vele andere verenigingen in Belsele. Zij verdienen het dat wij hen ook een steuntje geven in deze economisch soms moeilijke tijden. Dit jaar wil ik speciaal een dankwoordje richten aan onze penningmeester Guido die op zijn eentje bijna alle adverteerders bezocht. Zonder zijn niet aflatende inzet hadden we de klus waarschijnlijk niet geklaard.
Maart, maand van de aangekondigde begrotingscontroles. Niet alleen op federaal niveau, ook de Vlaamse regering moest de begroting bijsturen. De Vlaamse regering is de enige in het land met een begroting in evenwicht. De oppositie kon geen vuist maken tegen wat op tafel ligt. De nadruk ligt op besparingen en niet op nieuwe lasten. Op de koop toe is deze begrotingscontrole zonder publieke ruzies verlopen. Het bleef beschaafd. Heel anders verliep de federale begrotingscontrole waar de partijen geen consensus konden vinden, alle dagen nieuwe ballonnetjes de lucht inlieten, die dan onmiddellijk en vakkundig door de anderen werden doorprikt en afgevoerd. Het schaakspel heeft zeven dagen geduurd. Wat het resultaat wordt voor u en mij zal morgen blijken.
Maart, maand van de internationale vrouwendag. De mannelijke lezers, ook sommige vrouwen, vragen zich zeker af of zo’n internationale vrouwendag nog zin heeft? Zijn de rechten van de vrouwen niet allang erkend? Hebben de vrouwen niet dezelfde rechten als mannen? Discriminatie op basis van geslacht is verboden. Gelijk loon voor gelijk werk is een verkregen recht. En indien niet, er zijn toch de quota die hen vooruit helpen? Niet dus. Hoewel de situatie voor vrouwen in Vlaanderen erg mee valt, zijn er nog heel wat situaties die beter kunnen. Zo vonden enkele vrouwelijke parlementsleden van N-VA, CD&V en SPa het op 8 maart nodig om de loonkloof tussen vrouwen en mannen in ons land aan te kaarten. Er is dus nog altijd een verschil. En ook in de pensioenregeling is er nog steeds een verschil tussen mannen en vrouwen. Meisjes worden ook in ons land nog steeds in een vast rollenpatroon geduwd. Denk maar aan het typische meisjesspeelgoed waardoor meisjes later ook minder interesse hebben voor techniek en wetenschap. Maar vooral in de ontwikkelingslanden is er nog veel werk aan de winkel. Uithuwelijking, mishandeling, uitbuiting zijn in sommige landen schering en inslag. In Congo wordt verkrachting ingezet als wapen in de oorlogsgebieden. 1,7 miljoen inwoners zijn er op de vlucht. Het grootste deel vrouwen en kinderen. Dit mag ons niet los laten. Deze vrouwen verdienen onze aandacht en steun.
Maart, lentemaand. Hoe staat het met de Arabische lente? In Syrië duren de vijandelijkheden voort. Kofi Annan, voormalig secretaris-generaal van de Verenigde Naties was op bezoek bij president Assad en kon deze niet bewegen tot het stopzetten van de beschieting van de opstandelingen. Ook de leden van de Arabische Liga slagen er niet in het geweld te stoppen. De Syrische bevolking is de dupe van deze situatie. En er schijnt voorlopig geen einde te komen aan de vijandelijkheden.
Maart, maand van de gestage voorbereidingen op de gemeenteraadsverkiezingen. De verkiezingskoorts is begonnen. De aftrap is gegeven. In de kranten verschijnen lijsten met namen van mensen die aan de verkiezingen willen deelnemen. Nieuwe mensen op oude lijsten, oude namen op nieuwe lijsten. Op de partijsecretariaten worden programma’s geschreven. Programma’s die de burger ervan moeten overtuigen om op deze of gene partij te stemmen. Gelukkig gaat het niet alleen om de bekende burgemeester of de bekende man in de straat. Gelukkig zijn er heel wat mensen die aan deze verkiezingen willen meedoen omdat ze echt geloven in de ideeën van hun partij, omdat zij de kracht van de overtuiging hebben en de maatschappij mee vorm willen geven naar hun inzicht. In oktober worden we opgeroepen om onze democratische plicht te vervullen: beslissen hoe het volgend stadsbestuur er zal uitzien, wie dan de bakens uitzet en de beslissingen mag nemen.
Maart, maand van de prille lente in onze tuin. De krokussen komen piepen. De eerste primula’s staan in bloei. Onze haan maakt de hele buurt wakker op een ontiegelijk vroeg uur. De vogels fluiten en alles riekt naar een nieuwe lente en een nieuw geluid. Deze Reynaert is het begin van een nieuwe jaargang. Wij wensen je veel leesgenot.
Welkom iedereen, bestuursleden en leden van de culturele verenigingen van Belsele, en al wie die sympathiseert met cultuur in Belsele,
verontschuldigingen heb ik gekregen van schepen Marc Heyndrickx en schepen Lieven Dehandschutter. Ook van Rita Schelfaut van KVLV Puivelde.
Dit is onze 5de nieuwjaarsreceptie. Het wordt dus al een traditie om bij het begin van een nieuw jaar elkaar en vooral de verenigingen een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Ook dit jaar zijn we te gast in onze Muziekclub ’t Ey. Klein misschien in locatie maar groot in werking en in uitstraling. Vorige weekend vierden zij het 20-jarig bestaan van de folkmuziek in Belsele met een weekend vol concerten. En het duurt nog een heel jaar, zoals Dirk beloofde.
Gelukwensen zijn er voor de werking van onze verenigingen. ik wens jullie leuke en geslaagde initiatieven, nieuwe leden, liefst ook wat persbelangstelling als je iets speciaals doet. Het Vlaamse landschap en dus ook het Belseelse cultuurlandschap vormt immers een rijke en gevarieerde groep cultuurverenigingen.
Als we even terugblikken op 2011dan zien we toch heel wat ‘grote’ evenementen die onze verengingen op het getouw hebben gezet of waaraan onze verenigingen hebben deelgenomen. Een opsomming maken is zeer gevaarlijk, want je vergeet er wellicht toch enige. Ik ga me daar dus niet aan wagen. Maar wie in Belsele een snuifje cultuur wil opvangen, heeft zeer veel mogelijkheden. Daarnaast is er de dagelijkse werking van de culturele verenigingen. De projecten die de verschillende besturen opzetten voor hun leden. Waar leden en sympathisanten gewoon van kunnen genieten en waardoor onze samenleving een mooi gekleurde rand krijgt. Proficiat in ieder geval voor die vele activiteiten aan alle bestuursleden en vrijwilligers. Zonder jullie hadden deze activiteiten nooit plaatsgevonden.
Daarnaast is er natuurlijk ook het culturele leven in Sint-Niklaas, de werking van de Cultuurraad in Sint-Niklaas en het de ondersteuning door het stadsbestuur van onze activiteiten. Belsele maakt immers deel uit van het groter geheel.
Nieuw in 2011 was de nieuwe concessie voor ‘De Klavers’, waardoor verenigingen zelf mogen instaan voor drank en voedsel. De opbrengst voor de kas wordt daardoor aanzienlijk vergroot. Dit schept nieuwe mogelijkheden en zal uiteindelijk het verenigingsleven ten goede komen. Dank aan de schepen van cultuur voor haar inzet.
Voor 2012 verwachten wij een renovatie van de vloer van ‘De Klavers’. En een degelijke tapinstallatie, want de accommodatie van vandaag is alles behalve gemakkelijk. Ook voor ‘De Kouter’ zijn er plannen. De ramen worden vernieuwd, wat het veel aangenamer zal maken om te vergaderen in deze zaal.
Voor de hele culturele sector wordt 2012 een cruciaal jaar. De Vlaamse regering zal omwille van allerlei redenen, moeten besparen en begin deze maand werd richting ‘cultuur’ gekeken. Cultuur neemt namelijk een flinke hap uit het Vlaamse budget. De minister van cultuur Joke Schauvliege reageerde op radio 1 onmiddellijk met ‘Als het van mij afhangt dan heeft de cultuursector zijn bijdrage al geleverd en kunnen we niet bijkomend besparen op cultuur. Als je nu nog fors gaat besparen, snijd je echt wel in het vlees. Dat kan de bedoeling niet zijn. 2012 is belangrijk omdat het tijd is voor nieuwe erkenningen, benadrukt de minister. In totaal liepen voor 150 miljoen euro aan aanvragen binnen van allerlei kunstorganisaties. "Dat is veel meer dan de voorziene 93 miljoen, er zullen dus hoe dan ook al scherpe keuzes gemaakt moeten worden", klinkt het. Ook minister-president Peeters zei "Sterk besparen op cultuur zou een verarming zijn voor Vlaanderen".
Naast deze financiële plannen hebben minister Schauvliege en minister Smet van onderwijs het plan opgevat meer aandacht te besteden aan cultuureducatie. Cultuureducatie richt zich op de verwerving van de competentie en de bereidheid om aan cultuur deel te nemen en deel te hebben, op persoonlijke en sociale ontwikkeling en bewustwording. Cultuureducatie vergroot onze zelfreflectie, ons inzicht in de eigen cultuur én in die van anderen, en stimuleert creativiteit en innovatie. Men richt zich op kinderen en jongeren tot 18 jaar.
Culturele verenigingen kunnen daarvan de vruchten plukken. Kinderen en jongeren die van jongs af geconfronteerd worden met cultuur zullen als volwassene ook deelnemen aan culturele evenementen. En laat het nu op dit punt zijn dat Sint-Niklaas volgens de stadmonitor vrij behoorlijk scoort. 62% van de inwoners geeft aan dat ze deelnemen aan culturele evenementen. Dat is behoorlijk veel. Vergelijk met 48% dat aangeeft naar een sportevenement te gaan. Voor het stadsbestuur ligt de opdracht om dit percentage op te krikken door nog meer steun aan cultuur en culturele evenementen. Voor de verenigingen een kans om hun vereniging op de kaart te zetten door interessante en publieksvriendelijke activiteiten te ontwikkelen om zo het cultureel leven van Sint-Niklaas en dus Belsele nog meer uitstraling te geven.
2011 was het jaar van Paul Snoek en Tom Lanoye. 2012 wordt het jaar van Mercator, het jaar van Louis Paul Boon, maar ook van Hendrik Conscience. Je weet wel, ‘hij die zijn volk leerde lezen ‘met zijn boek ‘De Leeuw van Vlaanderen’.
2012 is ook het jaar van de gemeenteraadsverkiezingen.. Op de algemene vergadering op donderdag 15 februari zullen we de wensen van de Belseelse verenigingen bundelen. Ik wil jullie dus uitnodigen om zo talrijk mogelijk aanwezig te zijn met jullie wensen voor het cultuurbeleid van de volgende 6 jaren.
26 januari is gedichtendag. En dus wil ik eindigen met een gedicht van Herwig Borghgraef, inwoner van Belsele.
wilgenwacht
ik loop over een donzen wegel,
langs een verzilverde heg,
waar ik tussen verkouden twijgen,
mijn verzonken dromen leg.
zij bedekken mijn muze, die
haar woorden stiekem bewaarde,
onder geduldig kreupelhout, iets
klein, maar van heel veel waarde.
de wind heeft ze gelezen en op een
winteravond aan kinderen verteld.
verhalen over vrede en geluk,
op een stil bevroren stoppelveld.
wilgen met geschoren kruinen
staan als wachters toe te kijken,
verstilde en heerlijke beelden,
die tot de onzichtbare hemel reiken.
Beste vrienden,
Laat me mijn nieuwjaarsbrief eindigen met een persoonlijke wens voor ieder van jullie.
Ik wens je voor elke dag in 2012 een morgen vol verwachting, een middag vol verrukking, een avond vol vervulling, en een nacht vol dank.
Welkom aan iedereen.
welkom op de 5de nieuwjaarsreceptie van het arrondissement Waasland. Begonnen in Steenstraete, de zaal van de Gebroeders van Raemdonckkring met 35 aanwezigen, met elk jaar meer aanwezigen en vandaag in de Cultuurzaal van ‘De Klavers’ met ongeveer 100 aanwezigen.
Zo trots als een pauw, kom ik met mijn nieuwjaarswensen naar jullie.
2011 was een jaar vol gebeurtenissen, prettige dagen maar soms ook met hindernissen.
Het liefst wil ik mijn beste wensen voor het nieuwe jaar schenken.
Vandaag nemen we afscheid van 2011. Het was alweer geen jaar om in te lijsten. Crisis was het woord dat heel 2011 van begin tot einde heeft beheerst. Nationaal en internationaal.
De schuldencrisis deed Europa op haar grondvesten daveren. De Europese Unie toonde een vaak hallucinante verdeeldheid in haar pogingen om de eurocrisis te bezweren en slaagde er niet in het vertrouwen in het systeem te herstellen.Opnieuw werden banken in zware financiële ademnood van de ondergang gered met massale injecties van uw en mijn belastinggeld. Uit frustratie en onmacht werden in Spanje de ‘indignados’ geboren, in de Verenigde Staten kwam de beweging Occupy Wall Street op gang. De doelstellingen zijn grosso modo dezelfde: protest tegen de ongebreidelde hebzucht van de financiële instellingen.
De jaaroverzichten waren allerminst opbeurend. Oorlog, geweld, conflicten, natuurrampen: van alles wat niet goed is, kreeg de wereld afgelopen jaar meer dan zijn deel. De Arabische lente deed dictators in Tunesië, Libië en Egypte van hun sokkel tuimelen, maar niet zonder menselijk leed. In Japan dreigde een nucleair inferno...
Het hele jaar was de crisissfeer eveneens manifest aanwezig in de Brusselse Wetstraat, waar wanhopig gepoogd werd een federale regering op poten te zetten. Shame! Er kwam zelfs een Frietrevolutie bij te pas. Koning Albert maakte zich boos op 21 juli en er kwam een regering. De grootste partij in Vlaanderen werd aan de kant geschoven. De klassieke partijen schoven aan tafel en de Vlamingen slikten een regeerakkoord waarbij ze, volgens mij, niet goed beseften wat er in staat. De grondwet wordt met een paar knippen aangepast om het Vlinderakkoord te kunnen goedkeuren. Franstalige rechters zetelen in Vlaanderen en burgers die geen Nederlands willen praten, mogen wel stemmen voor Brusselse kandidaten. De transfers van Vlaanderen naar Brussel en Wallonië worden niet kleiner, integendeel. La Dernière Heure berekende dat Vlaanderen in 2010 1,495 miljard euro betaalde aan Brussel en Wallonië. Van solidariteit gesproken!!! Met het nieuwe regeerakkoord komt daar nog een slok bovenop, rekening houdende met de verdeelsleutel 64,55/35,45 procent. De aanbevelingen van Europa over de begroting werden vakkundig in het regeerakkoord genegeerd en de vakbonden betoogden tegen dat akkoord waarvan ze, als ze dan al niet de pen vasthielden, toch op de hoogte waren.
Maar het schieten op de N-VA kon beginnen. Het is niet moeilijk een lijstje te maken van al wat over N-VA en Bart De Wever de laatste maanden in de media gezegd en geschreven werd. De Humo van vorige week schoot de hoofdvogel af met ‘onbekwaam, onvoorbereid, De Wever heeft het zelf verknoeid.’ Alle middelen zijn goed om de grootste partij in Vlaanderen aan te vallen.
2012 werd met veel gedruis ingezet. De wittebroodsweken van de nieuwe regering zijn nog niet om en van eensgezindheid in de regering valt niets te bespeuren. Gelukkig is er de N-VA, zoals steeds bij de les. In nauwelijks twee dagen tijd en met drie welgemikte slagen heeft de grootste oppositiepartij de federale regering knock-out gemept. Ze heeft daarbij wel flink wat - onvrijwillige - hulp gekregen van de Europese Commissie, die donderdag al vraagtekens had geplaatst bij de betrouwbaarheid en de grondigheid van het begrotingswerk van de nieuwe regeringsploeg. En ook het Rekenhof geeft dezelfde opmerkingen over het begrotingswerk als de N-VA. Theo Francken heeft vorige vrijdag met zijn mededeling over de Koninklijke dotatie in regeringskringen voor chaos en verwarring gezorgd. En Ben Weyts onthulde zondagmorgen de verzwegen salarisverhoging voor de ministers. Maar dit alles was slechts een administratief foutje!
Beste vrienden, voor de N-VA zijn de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 dé grote uitdaging. De voorbereidingen zijn gestart met het Project 2012. Inhoudelijk worden de vele nieuwe afdelingen gesteund door het secretariaat in Brussel. Afdelingen kregen een peter en meter en de provinciale bewegingsverantwoordelijken proberen bij te springen waar nodig. In alle afdelingen is men begonnen met de lijstvorming, het aanspreken van nieuwe mensen, het schrijven van programma’s. Werkgroepen schieten als paddenstoelen uit de grond.
Overal blaakt men van enthousiasme en ijver en werkt men naar een verkiezingsoverwinning. Hier en daar steken echter ook problemen de kop op. Laat je daardoor niet ontgoochelen. Mensen blijven mensen en met goede wil en een open geest kunnen we veel aan. Kunnen we onze dromen waarmaken.
In 2012 zijn er ook provincieraadsverkiezingen. Misschien iets verder van onze politieke leefwereld. Maar zeker belangrijk. Na de interne staatshervorming, gerealiseerd door onze minister Geert Bourgeois, zullen we voor het eerst in het Waasland deelnemen met één lijst voor heel het arrondissement. We moeten dus een zo sterk mogelijke lijst samenstellen om een mooi resultaat te behalen. Het Waasland heeft altijd een sterke band gehad met de Vlaams beweging en dat uitte zich met sterke uitslagen.
Voor het Waasland wordt 2012 dus cruciaal. In het AB zullen we de komende maanden verscheidene gemeentelijk overschrijdende dossiers bespreken en trachten een gezamenlijke visie te ontwikkelen.
Beste vrienden, 2012 wordt ongetwijfeld nog moeilijker dan 2011. Onze tegenstanders zullen geen kans laten liggen om ons stokken in de wielen te steken. Het is aan ons om daar op een verstandige manier op te reageren. Wij hebben de kracht van de overtuiging. Al 10 jaar timmeren we aan de weg en samen hebben we het resultaat van vandaag bereikt.
Vandaag klinken we echter op het nieuwe jaar en de volgende dagen en weken kan je ook elders in het Waasland het jaar feestelijk inzetten met N-VA-afdelingen. Morgen in Stekene, zondag in Lokeren, 27 januari in Beveren en op 10 februari in Sint-Gillis. Wie er niet genoeg van krijgt, kan ook nog pannenkoeken komen eten in Sint-Niklaas op zaterdag 3 februari.
Beste vrienden,
Laat me mijn nieuwjaarsbrief eindigen met een persoonlijke wens voor ieder van jullie.
Ik wens je voor elke dag in 2012
een morgen vol verwachting
een middag vol verrukking
een avond vol vervulling
en een nacht vol dank.
Annemie Belsele, 13 januari 2012
Beste Reynaertlezer, 3 december 2011
O, kom toch eens kijken, wat ik in mijn schoentje vond… Op de voo-avond van Sinterklaas had ik mijn schoentje klaargezet. Vol verwach-ting, de brief met wensen in mijn mooiste handschrift lag ernaast. ’s Morgens vroeg ging ik met kloppend hart kijken wat de goede Sint dit jaar gebracht had.
Wat vond ik in mijn schoen? Een nieuwe regering met extra belastingen voor de werkende Vlaming. Een voor Vlaanderen schadelijke splitsing van BHV, een extraatje van 600 miljoen voor Brussel, een begrotingsakkoord dat geen oplossingen biedt voor de economisch moeilijke tijden, voor de bankencrisis, voor asiel en migratie, … Geen structurele maatregelen om problemen zoals brugpensioen en pensioenleeftijd aan te pakken. Een Copernicaanse omwenteling leek nochtans binnen bereik, want iedereen had het signaal begrepen – althans voor de camera’s. Maar de sprong voorwaarts bleef uit. Met de hulp van Vlaamse lakeien haalde de keizer van Bergen naar aloude Belgische traditie de Franstalige buit binnen. Dankzij de onzuivere splitsing van B-H-V weten de Franstaligen zich verzekerd van verdere rechten op Vlaams grondgebied. Brussel krijgt massa’s geld, de Vlamingen minder inspraak… De bevoegdheidsoverdracht is minimaal, de transfers vanuit Vlaanderen blijven bewaard. Tegen alle democratische principes in gaan de federale en regionale verkiezingen samenvallen, bedoeld om Vlaanderen onder extra Belgische curatele te stellen. Het begrotingsakkoord, dat in mijn schoentje ligt, is bijzonder nefast omdat het voor twee derden gebaseerd is op extra belastingen en voor slechts één derde op reële besparingen. Daarmee is dit net het omgekeerde van wat Europa vraagt. De zware lasten voor de bedrijven dreigen de economische crisis nog te verergeren, met jobverlies als gevolg. De broodnodige structurele hervormingen zijn onvoldoende en worden doorgeschoven naar de volgende regering. Bovenop krijgen we een obesitasregering met 7 Franstalige ministers en 7 Vlaamse ministers én een premier die nauwelijks Nederlands spreekt. Een regering met een Vlaamse minderheid die vooral nieuwe belastingen invoert die in grote meerderheid door de Vlamingen betaald worden.
Daarbij beloven de vakbonden een warme winter. Ze protesteren omdat tweederde van de begrotingsinspanningen in de vorm van hogere belastingen wordt doorgeschoven naar de werkende mensen. Dat kan ik begrijpen. Maar het groene ACW, rood en blauwe protest keert zich tegen een groene, rode en blauwe regering. en in het weekend van 4-5 dec. Keurden de militanten van de vakbonden op hun congressen de deelname aan deze regering goed! Hebben de vakbonden nog wel enige voeling met de realiteit? Alle andere Europese landen zetten structurele reuzenstappen, maar deze regering stelt zich tevreden met enkele muizenstapjes. Of zoals PS-kopstuk Magnette het verwoordde in de Zevende Dag: "In 2012 halen we 5 miljard euro uit extra belastingen op burgers en bedrijven, en slechts 400 miljoen euro uit structurele hervormingen".
De bankencrisis en de eurocrisis dreigde voor de federale en gewest-regeringen een ramp te worden. Dexia werd gesplitst en opnieuw liet de regering zich door de Fransen in de doeken doen. De Gemeentelijke Holding werd vereffend.Dit betekende een financiële meerkost van 460 miljoen euro voor de Vlaamse begroting. Maar de Vlaamse regering kan het jaar afsluiten met een begroting in evenwicht, ondanks deze tegenslagen. In de hele eurozone doet alleen Beieren even goed.
Het zal een warme winter worden. Niet alleen in Vlaanderen. De EU en de euro staan sterk onder druk. Sommigen gewagen van het einde van de euro. Waarschijnlijk zal het zo ver niet komen. Maar dat er ook op Europees vlak structurele maatregelen moeten genomen worden om de euro te redden is zeker. Zowel Duitsland als Frankrijk spelen hierin een belangrijke rol. Ooit lagen zij aan de basis voor het oprichten van de EU. Vandaag moeten zij hun verantwoordelijkheid nemen. In Marokko moet een nieuwe regering een nieuw politiek tijdperk inluiden. In Egypte is een ingewikkeld proces van parlementsverkiezingen begonnen. Begin januari moet dat leiden tot een nieuwe volksvertegenwoordiging, het eerste vrij verkozen parlement in meer dan 60 jaar. In Syrië blijven de machthebbers het protest bloedig onderdrukken. De Arabische Liga neemt economische sancties zolang het leger de protesten met geweld onderdrukt. In Congo werden presidentsverkiezingen gehouden, de 2de democratische verkiezingen uit de 51-jarige geschiedenis van Congo.Geweld en intimidatie werden niet geschuwd. Echt democratisch kan je dit niet noemen. Kabila blijft er president.
Het belooft een warme winter te worden… Dit heeft niet alleen te maken met de opwarming van de aarde. De klimaatconferentie in Durban (Zuid-Afrika) zal geen grote akkoorden opleveren. We moeten nog steeds verder met de afspraken van Kyoto. Een warme winter. Ik wens hem jullie toe. Een periode van gezelligheid in huis, bij de familie, rond de kerstboom. Een periode van kerstconcerten, kerstmarkten, pakjes en feesten. Een warme winter met veel vrienden en geluk voor het nieuwe jaar. Annemie Charlier
Beste Reynaertlezer, 17 september 2011
Wachten, … we hebben veel en lang gewacht deze zomer. Op wat zon, die maar niet kwam. De zomer van 2011 zal ons niet bijblijven als een periode van zonnige, warme dagen. Nu en dan een warme dag, veel regen, zomeronweren. Gelukkig geen overstromingen zoals in de zomer van 2010. Maar toch, wie thuis bleef heeft niet echt kunnen genieten van zwoele, warme zomeravonden, met een glaasje bij de hand. De organisatoren van openluchtfestiviteiten hadden dikwijls af te rekenen met veel te lage temperaturen en dus veel te weinig bezoekers. Dan was er nog de ramp op Pukkelpop, die de vraag naar het voortbestaan van het festival deed opwaaien.
In Sint-Niklaas werd de nazomer ingezet met een geslaagd stadsfestival, waarbij ondergetekende voor het eerst de lucht in ging, met de stadsballon. Een enige ervaring! Sint-Niklaas en omstreken oogt bijzonder mooi vanuit de lucht. Groen in de richting van Belsele, dichtbebouwd in het noorden. Gedurende het weekend toonden vele vrijwilligers en verenigingen op Villa Pace de 100duizend bezoekers op de leermarkt wat er leeft in de stad. Daarna volgde de opening van ‘Het Bauhuis’ en een week later de opening van ‘De Casino’. De cultuurraad van Sint-Niklaas organiseert de Algemene Vergadering van 2011 in de nieuwe concertzaal. Afgevaardigden van de vele culturele verenigingen kunnen zo kennismaken met de nieuwe accommodatie die onze stad rijk is.
Wachten doen we nog steeds op een nieuwe regering. In mijn vorige editoraal schreef ik dat er een ontknoping zou komen na de zomer. Een Vlaams front tussen de Vlaamse partijen is er niet gekomen. Nadat de N-VA de nota Di Rupo onvoldoende vond, werd de partij van de onderhandelingstafel weggestuurd. Daarin brachten de zomermaanden in ieder geval duidelijkheid. De resterende acht partijen gingen met vakantie en ondanks de afwezigheid van de N-VA leek het steeds moeilijker een akkoord te bereiken. En dan plots, na een dramatische oproep van Elio Di Rupo, het nakend vertrek van Y.Leterme en de plotse terugkeer van koning Albert, was er een akkoord over BHV. Gejuich alom. Maar de officiële teksten moeten nog gepubliceerd worden. En zoals dat zo dikwijls gaat, geven Vlamingen en Franstaligen een andere interpretatie aan de inhoud. Nu volgen de besprekingen over de financieringswet, de begroting en de besparingen in het licht van de Europese regelgeving. Hoeveel geld krijgt het Brussels Gewest extra? Hoe zullen de financiële stromen van Vlaanderen naar Wallonië eruit zien? Wie betaalt wat? Pas als voor al deze problemen duidelijkheid is, is er een nieuwe federale regering. Het blijft dus nog steeds wachten.
Wachten en uitkijken naar een uitweg in de Eurocrisis doen we ook al vele maanden. Griekenland staat op de rand van het failliet en de Europese landen moeten met vele miljarden over de brug komen. De grote banken staan onder druk en de beurzen kreunen onder deze toestand. Dit maakt de toekomst voor de bedrijven onzeker. Van die bedrijven hangt de werkzekerheid van vele inwoners af, de welvaart en dus het welzijn van iedereen. De Europese regeringsleiders zoeken een uitweg uit de crisis, zonder Griekenland failliet te verklaren of uit de eurozone te zetten. Het is een antwoord op lange termijn, waarvan de uitkomst zeker niet vastligt.
In de Arabische wereld hebben de revoluties geleid tot het verdrijven van de dictators. De laatste gevechten woedden in Libië, waar Khadafi-getrouwen het meest weerstand boden. Samen met de bevolking van deze landen is het wachten op de installatie van een democratisch regime, dat de rechten van alle inwoners veilig stelt. De Europese Unie moet eensgezind de nieuwe beleidsvoerders helpen op weg naar een periode van rust en veiligheid. Ook in de rest van Afrika kan de EU een rol spelen om meer stabiliteit te brengen, zodat vluchtelingenstromen, zoals in Somalië, opgelost geraken. Naast humanitaire hulp, voedsel en medicijnen, moet een stabiel regime uitkomst brengen voor de plaatselijke bevolking. Wij kunnen financieel steunen, regeringsleiders moeten met diplomatie de toestand helpen normaliseren.
Ondertussen hebben de vele verenigingen hun eerste vergadering achter de rug. Het culturele leven komt stilaan op gang. ’t Ey heeft zijn deuren geopend na een welverdiende zomerstop. Ze vliegen er weer in, met een reuze aanbod aan activiteiten. Belsele leeft. In oktober, op de ‘Dag van de Trage Wegen’ wordt de Stadhoudersboschwegel officieel ingewandeld. Op 11 november herdenken we de doden uit de beide wereldoorlogen en heeft de 11.11.11.jaarmarkt plaats. In december steunt Belsele ‘Music for Live’ en genieten we van de kerstmarkt.
Annemie Charlier
Beste Reynaertlezer, 13 juni 2011
Als ik dit editoraal schrijf, is het net een jaar gelden dat we naar de stembus gingen. Ogenschijnlijk is er niet veel vooruitgang geboekt. Na 365 dagen hebben we nog steeds geen nieuwe regering. Opiniemakers en kranten hebben er een vette kluif aan. Dit is nog nooit gezien. Er worden boze brieven geschreven aan Bart De Wever en Elio di Rupo. In de Vlaamse kranten meer aan Bart De Wever, maar kom.
De Europese Commissie maakte een glashelder rapport over aan de regering in lopende zaken. Structurele hervormingen zijn dringend. De arbeidsmarkt, de pensioenen, de loonkosten, de energiemarkt, de banken en onze schuld: aanpakken die handel. Maar zowel de PS als CdH reageerden met ‘handen af’ en willen over deze aanbevelingen niet eens praten. Voor de Vlaamse partijen klonken deze zes aanbevelingen vertrouwd in de oren. Frank Vandenbroucke (Spa) reageerde prompt met het voorstel om tot 67 jaar te werken.
Regelmatig valt het woord arrogant. Caroline Gennez sprak op 1 mei over de Nieuw Vlaamse Arrogantie, maar ook Franstaligen beschuldigen mekaar van arrogantie. Wie niet in het traditionele plaatje past en vast houdt aan zijn principes, krijgt nogal rap de schuld toebedeeld.
Het geld is op en daardoor zitten we een jaar na de federale verkiezingen nog steeds zonder regering. Vorige staatshervormingen en regeringsonderhandelingen werden afgekocht met centen, veel Vlaamse centen. En die zijn nu niet beschikbaar. We moeten besparen, niet 17 miljard maar 22 miljard euro tegen 2015. En dat zal iedereen pijn doen. Over waar het geld vandaan moet komen, zijn ook professoren het niet eens. Het status quo betekent voor Wallonië echter voldoende geld uit de federale kas om hun (wan)beleid verder te zetten. Zij hebben er helemaal geen belang bij om een communautair akkoord te sluiten. En de Vlaming betaalt. Hoelang nog?
Misschien toch een resultaat na de zomer? Vandaag zei Bart De Wever in het nieuws dat er een ontknoping komt na de zomer. Er zijn drie mogelijkheden: ofwel hebben we een nieuwe regering, ofwel zet Leterme zijn regering voort, ofwel gaan we naar verkiezingen in het najaar. Met een Vlaams front tussen de Vlaamse partijen zou de druk op de Franstaligen om eindelijk tot een akkoord te komen, toenemen. Maar de wil om tot een Vlaams front te komen, ontbreekt vandaag. Hopelijk brengen de zomermaanden duidelijkheid.
Voor het buitenland en in het licht van de ‘wereldproblemen’ lijken onze problemen minimaal. In Japan kijkt men aan tegen de grootste milieuramp ooit tengevolge van de aardbevingen en de tsunami. Ook in Australië leven mensen met de voortdurende schrik voor aardbevingen en overstromingen. In de Arabische wereld wordt de roep naar democratisering steeds luider en zijn de lenterevoluties nog steeds niet beslecht. Alle dagen bereiken ons berichten over aanvallen en doden.
De zomermaanden… het lijkt of de zomer al maanden bezig is. De lente was één lange zonnige periode. Regen was er niet bij. De heide stond in brand, de Hoge Venen kampten met droogte en in de Stille Kempen werden de wandelaars geweerd uit de bedreigde zones. In Belsele is de zomer begonnen met de kermis. De traditionele kermiskoersen maakten van het dorp een no-gozone voor wie niet van wielerwedstrijden houdt. Ik zelf vind de sfeer rond de wielerwedstrijden best aangenaam. Daarnaast waren er de optredens aan de kerk. Spijtig van de regenbuien op vrijdagavond. Er kwam weinig volk opdagen. Zondagavond zat het kerkplein vol voor het optreden van Wendy Van Wanten samen met onze Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia. Daarnaast hadden heel wat verenigingen hun eigen kermisprogramma, kaarten, bingo, fietsen … Meestal betekent dit het einde van het werkjaar voor de verenigingen. De riem wordt afgelegd voor een paar weken om dan met nieuwe energie de draad weer op te nemen in september.
En toch kan je tijdens de zomermaanden heel wat meemaken in het dorp. Bekijk daarvoor maar even onze kalender. We starten naar aloude traditie met de 11 juliviering in Belsele. Dit jaar met ‘Boerenpsalm’ een film van Roland Verhavert met Jef Burm. De DCR van Belsele wil hiermee hommage brengen aan een groot acteur, geboren en getogen in Sint-Niklaas en dit voorjaar overleden. Jef Burm woonde en werkte in Brussel en in de Vlaamse rand en verloochende nooit zijn Vlaamse identiteit. Iedereen hartelijk welkom.
De zomermaanden zijn ook de vakantieperiode bij uitstek. Het moment om de valiezen te pakken en verre of minder verre oorden op te zoeken. Voor de een betekent vakantie luilekker niets doen, genieten van de zon, de zee en een drankje. Voor de andere is vakantie een intensieve bezigheid met grote uitdagingen. Voor velen een mix van beiden, aangevuld met een vleugje cultuur snuiven in een ander land. Hoe je ook je vakantie doorbrengt, in je eigen tuin of op verre stranden, ik wens je veel ontspanning en een behouden thuiskomst. Tot weldra, ergens in het dorp.
Annemie Charlier
Beste Reynaertlezer, 15 maart 2011
Opnieuw een ‘nieuwe lente en een nieuw geluid’. Met dit lentenummer starten we onze 29ste jaargang. Ook dit jaar kregen we de steun van vele middenstanders uit Belsele die met hun advertentie de uitgave van ons ‘Geel Boekske’ mogelijk maken. Waarvoor hartelijk dank. U kan uw waardering tonen door bij gelegenheid bij hen binnen te stappen. Onze bereidwillige bussers, ‘onze vrijwilligers’, zorgen voor de verspreiding over heel Belsele. Ook zij verdienen onze dank.
Sinds het overlijden van Arnold viel zijn kroniek ‘De Vrije Teugel‘ weg. ‘Belsele West’, van de hand van Geert Rombouts, zal deze leemte proberen opvullen. Onze Reynaert blijft een van de constante gegevens uit het verenigingsleven in Belsele. Vele verenigingen vinden de weg om hun activiteiten aan te kondigen. Je vindt deze activiteiten in onze rubriek ‘Reynaert nodigt uit’ of elders in ons boekje. Wie er nog geen gebruik van maakte, kan altijd de redactie contacteren, voor een volgend nummer.
In 2011 zijn al heel wat records gesneuveld. Niet alleen op sportief vlak. Daar sneuvelen de meeste records en dat vinden we doodnormaal. In februari sneuvelde het record regeringsvorming. Heel wat inkt vloeide, dagbladen werden volgeschreven en radio- en tv-programma’s volgepraat. Er werd betoogd, friet gegeten, baarden zijn aan ‘t groeien… en de vraag rijst of dit nu een triest record is? Moeten wij wakker liggen van dit record? Moet er een regeerakkoord komen onder tijdsdruk of telt ‘enkel een goed akkoord, hoe lang er ook moet onderhandeld worden’. U verstaat, beste lezer, dat wij opteren voor dit laatste. Er moet een regering komen, liefst zo snel mogelijk. Maar een regering die een goed en degelijk onderhandeld akkoord kan uitvoeren. Een regeerakkoord, dat aandacht heeft voor de vragen van de mensen, dat geen hypotheek legt op de toekomst en dat maatregelen treft om de problemen van vergrijzing, pensioenen, werkloosheidsuitkering oplost. Daarvan liggen wij en de jongeren onder ons toch wakker? En dat zo’n akkoord afsluiten moeilijk is, weet nu al het kleinste kind. De standpunten liggen immers mijlen ver uiteen. Zelfs het staatshoofd vindt geen oplossing. Alle partijen zijn al aan zet geweest. Nu wordt gerekend op Wouter Beke. Of hij slaagt hangt van veel factoren af. Niet in het minst van Elio Di Rupo en de Franstalige partijen, die de Vlamingen hun Copernicaanse omwenteling moeten gunnen. Toch even nog meegeven dat ook in Wallonië mensen denken dat ‘een staatshervorming voor Wallonië een elektroshock kan zijn die de mensen nodig hebben om de eigen levenssituatie te verbeteren’. Dixit Eric Mestdagh, bedrijfsleider en Franstalig manager van het jaar.
Een record om niet trots op te zijn is dat meer dan 100 000 gezinnen hun gas- en elektriciteitsrekening niet meer kunnen betalen. En dit na het Europees jaar van de armoedebestrijding in 2010. Reden is dat de elektriciteitsprijs met 6 procent gestegen is, de gasprijs met 21 procent. En dat terwijl elektriciteitsleveranciers hun winst spectaculair zagen toenemen. Het debat over de sluiting van de oudste kerncentrales is daarmee opnieuw geopend. Als de kerncentrales sluiten, zal een prijsstijging het gevolg zijn, omdat er een tekort dreigt aan elektriciteit, waarschuwt het IEA. En nergens is de elektriciteit zo duur als in ons land.
Ook diesel en huisbrandolie zijn met 25% in prijs gestegen. En dat heeft alles te maken met de burgeropstand in Noord-Afrika en het Nabije Oosten. De democratiseringsgolf is ingezet in Tunesië. Het heersende regime werd op korte tijd verjaagd en vandaag moet Tunesië zich reorganiseren en hervormen tot een democratisch land, waar recht is op vrije meningsuiting, waar democratische verkiezingen een regering aan de macht brengen. Net zo is het verlopen in Egypte. Moebarak is onder druk van de oppositie opgestapt. In Libië leidt de democratische opstand tot een hardhandig terugslaan door het leger van kolonel Kadhafi. De roep tot democratisering moet tot nieuwe relaties tussen de EU en de landen in Noord-Afrika leiden. Volgens Frieda Brepoels, N-VA Europarlementslid, moet de roep om democratie, mensenrechten, sociale gelijkheid, menselijke waardigheid en respect nu voluit ondersteund worden. De ontwikkelingen in Libië maken duidelijk dat de strijd voor een pluralistisch Noord-Afrika en Midden-Oosten nog lang niet gestreden is. Het is daarom onze politieke verantwoordelijkheid om onvoorwaardelijke steun voor een gehele democratische omwenteling uit te spreken.
8 maart is traditioneel internationale vrouwendag. Ook dat is moment om records en statistieken uit de kast te halen en op te lijsten. Vrouwenrechten en feminisme zijn zeer beladen woorden. De meeste vrouwen in onze Westerse wereld leven immers anders dan hun moeders, hebben kansen gekregen en deze met beide handen aangepakt. Nochtans blijkt ook voor hen de moeilijke combinatie tussen gezin en carrière, ook al bestaan er heel wat ondersteunende maatregelen, van ouderschapsverlof, over tijdskrediet, betaalbare crèches en naschoolse opvang. Er maken immers nog altijd veel meer vrouwen dan mannen gebruik van al deze mogelijkheden. Het gevolg daarvan is dat de achterstand op carrièrevlak steeds groter wordt. En dan spreken we niet over de toestand in veel derde wereldlanden, waar meisjes zelfs geen recht hebben op onderwijs, waar vrouwen nog steeds onderdrukt worden om religieuze en culturele redenen. De weg is nog lang.
In het Vlaams Parlement werd naar aanleiding van de internationale vrouwendag Els Capelle tot VlaM van het jaar uitgeroepen door de vrouwelijke parlementsleden van de N-VA. Els stond in mei 2009 mee aan de wieg van vzw Zorghuis in Oostende, waar alleenstaande kankerpatiënten terecht kunnen voor opvang en hulp na een chemokuur. Met deze prijs erkennen de N-VA vrouwen ook de inzet van alle Vlaamse vrijwilligers. In Sint-Niklaas kwamen vrijwilligers spreken over hun inzet en motivatie. Maar daarover lees je verder in ons nummer. Wij wensen je in ieder geval veel leesplezier.
Annemie Charlier
Welkom aan iedereen,
In het bijzonder aan minister van leefmilieu, natuur en cultuur Elke Schauvliege. Wij zijn bijzonder vereerd dat zij voor deze gelegenheid naar Belsele wilde komen.
Wij verwelkomen ook Rik Van Daele, hoofdbibliothecaris van de stedelijke bibliotheek die uitleg zal geven bij de vernieuwde bibliotheekwerking. Wij verwelkomen de folkgroep Surpluz met Jeroen en Bart, Elke en Pieter-Jan. Zij speelden voor ons
Ik heb verontschuldigingen gekregen van gemeenteraadslid Jos De Meyer, … Schepen Lieve Van Daele zal later komen, wegens een vergadering.
Maar eerst, zoals het in een nieuwjaarsbrief past, even terugblikken op een bijzonder gevuld cultureel jaar. Alle verengingen hadden een goed gevulde agenda en kwamen ook regelmatig naar buiten met activiteiten die openstaan voor niet-leden. Denken we maar aan de activiteiten in het kermisweekend van juni, de zonnemarkt tijdens de zomermaanden, de deelname aan het ambachtelijk weekend, het weekend van 11 november. De toneelverenigingen die elk jaar hun productie in De Klavers brengen. En ik vergeet er zeker wel, waarvoor mijn verontschuldigingen. Belsele is een dorp dat leeft, waar elke week wel iets te doen valt.
Ook de DCR heeft zijn steentje bijgedragen. Wij hadden 4 bestuursvergaderingen, 2 algemene vergaderingen. Wij organiseerden de plaatselijke 11-juliviering met een Nederlandstalige openluchtfilm ’Aanrijding in Moskou’ en op 10 november hadden we voor de 5de keer een vertelling voor kinderen. Deze keer onder de boom, in ’t Ey.
Beste vrienden, dat onze verengingen tot hiertoe een bloeiend bestaan blijven kennen is vooral te danken aan de vele vrijwilligers die zich inzetten voor hun vereniging. En laat nu net 2011 het jaar van de vrijwilligers zijn. de vrijwilligers zijn de desem en gist voor een gezonde vereniging. Zij houden de boel draaiend.
Om al die vrijwilligers te eren, verkoos Knack Eva Hambach van het Vlaams Steunpunt voor Vrijwilligerswerk tot Mens van het Jaar 2010.
Ik citeer ‘Duizenden vrijwilligers zorgen ervoor dat het sociale, culturele en sportieve leven in Vlaanderen gesmeerd loopt. Zeker nu de politieke overheid meer en meer verstek laat gaan. Ze werken meestal anoniem, en altijd gratis en voor niets. En dat in een tijd dat winst en bonussen ontzettend belangrijk zijn geworden. Ze bezoeken bejaarden in een rusthuis, scheppen soep op voor daklozen, staan achter de toog van de voetbalkantine of organiseren een kerstmarkt op school. Overal in Vlaanderen offeren mensen hun vaak schaarse vrije tijd op om zich onbezoldigd in te zetten voor de een of andere organisatie. Dankzij hen worden er diensten opgezet die anders amper zouden kunnen functioneren.
Beste vrienden, in de culturele verenigingen kunnen wij al helemaal niet zonder al deze vrijwilligers. Wij willen zoveel mogelijk mensen betrekken bij onze werking. De culturele verenigingen willen zich openstellen voor een breed middenveld zonder hun eigenheid te verliezen. En laat cultuurparticipatie nu ook net dat zijn wat er in deze tijd van economische relevantie op achteruit gaat. De Vlaamse regering denkt eraan om naar analoge van topsportscholen ook topcultuurscholen op te richten. Misschien goed voor de sector. Maar in de eerste plaats willen wij vragen om alle kinderen kennis te laten maken met kunst en cultuur. Cultuur is geen hobby voor enkelen, maar een noodzaak voor iedereen. Sinds de invoering van de maximumfactuur, hebben vele scholen hun culturele projecten geschrapt, omdat ze de prijs niet meer mogen doorrekenen aan de ouders.
Misschien is het goed om ook daar aandacht aan te besteden. Vele kinderen komen nooit in contact met cultuur via hun ouders. Deze kinderen moeten hun cultuureducatie krijgen via de school. Opnieuw een opdracht voor het onderwijs. Gelukkig zijn er ook vandaag veel bevlogen leerkrachten die hun leerlingen de weg wijzen naar cultuur. De groep jonge mensen van Surpluz, die vanavond voor ons optreden, zijn daarvan een sprekend voorbeeld.
Cultuuropvoeding vandaag leidt tot cultuurminnende en deelnemende volwassenen morgen en daarvan kunnen de vele culturele verenigingen maar profiteren.
Beste vrienden, opnieuw zijn we te gast in de muziekclub ’t Ey, een muziekclub die zich inzet voor kwetsbare muziek, zoals de organisator en duvel-doet-al Dirk zo graag zegt. Maar dat hij een stevige reputatie in binnen- en buitenland heeft opgebouwd, zal niemand verwonderen. En ook hij werkt met een vaste ploeg en een hele grote groep vrijwilligers, die hun vrije tijd spenderen aan deze fantastische club. Elk weekend en ook dikwijls in de week zijn hier fantastische concerten te beleven en muzikanten van over heel de wereld te beluisteren.
Mevr. de minister, ik hoop dat in het jaar van de vrijwilliger, de vele culturele verenigingen blijvend op je aandacht en verdediging kunnen blijven rekenen en dat in tijden van bezuiniging, geen brokken gemaakt worden in de culturele sector. De verenigingen, de vele vrijwilligers rekenen op u.
Ik wil mijn nieuwjaarsbrief eindigen met een gedicht van Herwig Borghgraef, inwoner van Belsele.
Geboorte
De laatste bladeren geborgen
De wind van alle huilen moe
Geen dageraad in de morgen
Alle kreken toe
Over alle heuvels van bomen
Ligt de rust van poedersneeuw
Hoop is jubelend teruggekomen
In een eerste kinderschreeuw
Beste vrienden, Het allerbeste voor het nieuwe jaar, geluk in grote en in kleine dingen, maar bovenal: gelukkig met elkaar.
Beste N-VA-vrienden,
Welkom aan iedereen, in het bijzonder aan minister van begroting, ruimtelijke ordening, werk en sport, en begroting Philippe Muyters.
Vandaag klinken we met elkander.
We zuchten weer en denken,
Wat zal dit jaar ons schenken?
En laten we nog eens even,
Het oude jaar herleven.
Op nieuwjaarsreceptie van vorig jaar genoten we nog na van de verkiezingsuitslag van juni 2009. De verkiezingen voor het Vlaams Parlement waren een groot succes. De N-VA haalde 13% en met 15 parlementsleden, 2 ministers en de parlementsvoorzitter waren we uitgegroeid tot een middelgrote partij. We dachten een rustig politiek jaar te hebben, een jaar zonder verkiezingen, een jaar waarin we de N-VA konden uitbouwen.
Alexander De Croo trok de stekker uit de regering en op 13 juni waren er plots toch verkiezingen. We hoopten op een iets betere uitslag als in 2009. Maar kregen een tsunami-uitslag. We haalden 27,8 % voor de Kamer en 31,7 % voor de Senaat.
Het Waasland had ineens twee verkozenen. Lieven Dehandschutter zetelde sinds juni 2009 in het Vlaams Parlement en Ingeborg De Meulemeester veroverde een zitje in het federaal parlement.
Sinds 14 juni probeert men een regering samen te stellen. Men is nu 215 dagen aan het werk. En het einde is nog niet in zicht.
Alle mogelijke pistes zijn al bewandeld. We kregen een informateur, een formateur, 2 bemiddelaars, een highlevelwerkgroep, een koninklijk verduidelijker en een koninklijk bemiddelaar. Sinds enkele dagen probeert een triumviraat de weg naar een regering te effenen.
… en de staat is in alle staten. Vooral de Belgische staatsmannen worden zenuwachtig.
Nieuwjaarsrecepties dienen ook om even vooruit te kijken. Wat staat er in 2011 te gebeuren? In ieder geval beroert de regeringsvorming of de kalvarie daar naar toe, alle lagen van de bevolking. Op straat, op café, overal hoor je ‘het duurt nu wel lang. Wanneer komt er een nieuwe regering? Het is toch moeilijk…’ Maar meestal besluit men met ‘Zeg, Bart dat hij niet mag toegeven. Daarvoor hebben wij op hem gestemd.’
In de media gebruikt men alle middelen om ons te isoleren. Men laat geleerde professoren aan het woord, de vakbonden spreken fatwa’s uit en de beroepsverengingen krijgen de kans om de N-VA standpunten onderuit te halen.
Oude krokodillen worden van onder de modder gehaald om oude Belgische compromissen te verdedigen. Kunstenaars roepen op tot baardgroei (wat sommigen onder jullie voor een probleem stelt) en jonge mensen willen betogen voor een regering.
Dat willen wij ook, maar niet tot eender welke prijs. Wij hebben niet voor niets 30% gehaald met onze slogan ‘Nu durven veranderen’. De Vlaamse kiezer heeft voor die verandering gekozen. Voor een echte staatshervorming, waardoor de problemen van de mensen kunnen aangepakt worden: werkgelegenheid, pensioenen, sociale zekerheid. Maar telkens we een of andere piste naar voren schuiven, klinkt het ‘non’ van de overkant.
Gelukkig zijn er mensen als Vic Van Aelst en Jan Verheyen, die tegen de opiniemakers durven in roeien. Zij steken ons een riem onder het hart.
2011 wordt dus opnieuw een boeiend politiek jaar. De N-VA moet haar steke staan en tegelijker tijd hebben wij de opdracht om onze partij in de diepte uit te bouwen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 willen wij de schitterende verkiezingsuitslag van 2010 verzilveren.
Wij gaan ervan uit dat in elke gemeente de N-VA op eigen kracht aan de verkiezingen deelneemt. Op het AB van maandag 10 januari gaf bewegingsverantwoordelijke Sabine Vermeulen een (zij het bediscussieerbaar) resultaat voor de mogelijkheid alleen op te komen. De gemeente Sint-Gillis behaalt een score van 16/20 en zit dus gebeiteld. Sommige afdelingen moeten nog een tandje bij steken. Maar de verwachtingen zijn hoog gespannen. De wil om ook lokaal te scoren is bij alle bestuursleden aanwezig.
De eerste aanzet zijn de interne bestuursverkiezingen. In februari worden overal de afdelingsbesturen herkozen. Het moment om op zoek te gaan naar nieuwe bestuursleden. Alle afdelingen zijn aangegroeid met nieuwe leden. Daar zitten zeker mensen bij die hun schouders onder de werking van de afdelingen willen zetten.
Op maandag 14 maart volgt de verkiezing van een nieuw arrondissementeel bestuur. Ook daar verwachten we sterke en betrokken afgevaardigden, die de band tussen afdeling en partijraad kunnen verstevigen. Daarna volgen nog de verkiezing van de voorzitter en het partijbestuur. Tegen half april zou heel de operatie moeten afgerond zijn en … dan rekenen we niet op eventuele federale verkiezingen.
Nieuwjaarswensen en nieuwjaarsbrieven zijn eigen aan deze periode van het jaar. Goede voornemens nemen ook al, hoewel die soms voor veel kopzorgen zorgen. We zullen er dus niet te veel maken.
Probeer om dit jaar niets voor te nemen
Want dat kan zorgen voor problemen
Geniet gewoon van elke dag
Die je tegemoet komen mag
De voorbije jaren kunnen we zien
als een basis voor een spetterende 2011
Vreugde, liefde en een goede gezondheid
Dat is een zekere wijsheid
Die ik iedereen wil toewensen.
Bloemen voor Maria Dhollander, rots in de branding in Kemzeke en Stekene, ik weet niet hoeveel jaren. Maar in ieder geval zolang ik mij kan herinneren. Zij nam dit jaar ontslag als schepen in Stekene en gaf de fakkel door aan een jongere.
Dankbetuigingen zijn er ook voor Gabriel Pauwels die jaren het aanspreekpunt van de N-VA (eerst voor de VU) was in Lokeren. Hij zorgde dat in Lokeren tegen de pletwals van de CVP en VLD het Vlaams-nationalisme een stem had. In moeilijke omstandigheden bleef hij rustig en verbeten voort doen. Omwille van zijn gezegende leeftijd laat hij het bestuur aan jongere mensen over.
Beste Reynaertlezer, 15 december 2010
De blaadjes van onze scheurkalender zijn bijna op. Nog enkele dagen resten ons van 2010. Dan is ook dit jaar onherroepelijk voorbij. Of het een goed jaar was? Voor mij persoonlijk wel. Het zat vol mooie dagen. Vol drukke dagen ook, waarbij ik het gevoel had mezelf voorbij te lopen. Vol rustige dagen, waarbij ik kon genieten van een boek, een wandeling of een fietstocht, een nieuw receptje kon uitproberen. Ik hoop dat de balans ook voor ieder van jullie positief is.
Zes maanden onderhandelen zeven partijen over een nieuwe federale regering. In de eerste weken heerste een positief gevoel, maar sinds september is dat omgeslagen in defaitisme. Men vindt geen vergelijk tussen de verschillende partijen. Elke week blokletterden de kranten ‘deze week wordt een cruciale week voor informateur, formateur, verduidelijker of koninklijk bemiddelaar’. Als ik dit editoraal schrijf, probeert Johan Vande Lanotte een proeve van aanpassing van de financieringswet te schrijven. Daarmee zijn we nog mijlen ver van een regeerakkoord. Van een gezamenlijk standpunt onder de Vlaamse partijen is nog geen sprake. Toch zijn alle Vlaamse partijen bereid het voorstel verder te bestuderen. Tussen Vlamingen en Franstaligen is de rivier, indien mogelijk, nog veel breder.
Na de communautaire hervormingen volgen de onderhandelingen over sociaaleconomische hervormingen, over justitie, over asiel en migratie. Het IMF en Europa vragen immers om ons begrotingstekort structureel af te bouwen. Er zijn bijkomende maatregelen nodig, maatregelen die een regering van lopende zaken niet kan nemen. In de Wetstraat weet niemand blijkbaar hoe het verder moet. Nochtans moeten op vele domeinen knopen doorgehakt worden.
Een degelijk asiel- en migratiebeleid is van levensbelang. Nu Albanezen en inwoners van Bosnië-Herzegovina zonder visum Europa binnen mogen, dreigt de toevloed aan asielzoekers nog toe te nemen. De beelden van kinderen en vluchtelingen in de kou laten geen enkel rechtgeaard mens onberoerd. Hoe is dit in godsnaam mogelijk? Waarom komen zoveel meer asielzoekers naar België dan naar de ons omringende landen? Kan men deze mensen niet beter opvangen of sneller terugsturen, indien hun asielprocedure negatief beoordeeld wordt? Is deze situatie een Westers land waardig? De EU heeft nochtans normen voor de behandeling van asielzoekers, maar die worden niet of willekeurig toegepast. Al dertien jaar wordt aan een echt Europees beleid gewerkt. Maar dat loopt niet van een leien dakje. De kans op asiel verschilt vandaag zo sterk van land tot land dat de Europese Unie veel weg heeft van een 'loterij voor vluchtelingen'. ‘De weerstand van de regeringsleiders om macht af te staan aan Europa, remt de vooruitgang af', zegt Frieda Brepoels, N-VA EU-parlementslid. De onderhandelingsprocedures worden eindeloos gerekt. Terwijl het over mensen gaat, die moeten weten waar ze aan toe zijn, of ze een toekomst kunnen uitbouwen in Vlaanderen of niet. En dan is er nog justitie, werkgelegenheid, … Deze bladzijden zijn tekort om op alles in te gaan.
Op Vlaams niveau komt milieu bovendrijven. Vlaanderen was aanwezig op de klimaatconferentie in Cancun, Mexico. Spectaculaire afspraken moesten we niet verwachten, maar over één ding zijn we het allemaal eens: Het moet beter! Getuige de rampzalige gevolgen van de klimaatverandering in de ontwikkelingslanden en dichter bij ons, de vele overstromingen, ook in Vlaanderen in november 2010.
Heel Vlaams is ook het onderwijs. Volgens het Pisa-rapport behoren onze Vlaamse leerlingen tot de beste van Europa. Enkel Finland doet beter. De Vlaamse leerlingen scoorden voor leesvaardigheid tussen de 7 en 11de plaats. Bijzonder laag is echter de betrokkenheid tot het lezen. De helft van de Vlaamse 15-jarigen leest alleen om informatie te verzamelen of als het moet. 41 procent vindt lezen tijdverlies, slechts voor 18 procent is lezen de favoriete hobby. Dit deed schrijfster Gerda Dendooven in haar pen kruipen. Zij beweert ‘lezen is het aller-goedkoopste tijdverdrijf. Je kan het overal doen, je hebt niemand nodig en je kan in een handomdraai en voor geen geld overal naartoe reizen. Wie leest, leest ook beter tussen de regels. Wie leest is taalvaardiger, legt sneller verbanden, is toleranter, heeft meer inzicht en scoort bijgevolg beter in De Slimste Mens. Altijd goed voor je ego, je sexappeal, je doorstroommogelijkheden en bijgevolg je portemonnee. Met andere woorden lezen is geen tijdverspilling. Het is een investering op termijn.’ Ik kan haar alleen maar gelijk geven.
2011 wordt het jaar van de vrijwilliger. Dit wordt dus een feestjaar voor al wie zich inzet voor de gemeenschap. Voor de vrijwilliger in de culturele, sport- en jeugdverenigingen, in de scholen, het ziekenhuis en het rusthuis, voor de vrijwillige brandweerman, … Zonder de inzet van deze mensen zou de samenleving nooit zo ‘rijk’ zijn. Zij zorgen voor de gist in het deeg. Als voorzitter van de DCR. van Belsele weet ik dat de vele verenigingen enkel kunnen voortbestaan door de inzet van al die vrij-willigers. In de loop van het voorbije jaar konden we genieten van wat ze ons aan activiteiten aanboden. Denk maar aan het benefietweekend van de jaarmarkt t.v.v. 11.11.11 en het initiatief van De Galjaar & Ritmica, voor de aidsweeskinderen op 22.12.
Ik wens de verenigingen en de vele vrijwilligers een bruisend 2011. Ik wens alle inwoners van Belsele een gezond en vreugdevol 2011.
Annemie Charlier
|
|
