Annemie Charlier

Blog

De opruim van de borden is volop aan de gang in onze tuin. Zowat 65 borden moeten gestript worden. Affiches worden eraf gekrabd . Een moeizaam en langdurig werk. Gisteren hebben Guido, Sander, Dries en ik 3 uren gewerkt en ik zag niet dat er vooruitgang geboekt was. Ook vandaag werd door Guido nog gekuist. Zaterdagmorgen de laastte borden ophalen, opkuisen en dan voor minstens anderhalf jaar in de stal bij Nora.  Ze hebben hun werk gedaan.

Werk ... dat is wat de arbeiders van Ford in Genk graag zouden hebben. Gisteren kregen ze te horen dat hun fabriek sluit eind 2013. Er ging al lang het gerucht dat de directie van Ford Europa de fabiek in Genk zou sluiten. Maar telkens werd dat ontkend. Er werden zelfs beloften gedaan dat de Mondeo in Genk zou geassembleerd worden. Dus toch een donderslag bij heldere hemel. Ik leef mee met de arbeiders die hun toekomst in rook zien opgaan. Die ondanks competentie en werkijver op straat gezet worden. Ook veel kleine toeleveringsbedrijven verliezen hun 'werkgever' en hun arbeiders staan ook op straat. Voor de hele regio is dit een ramp. Alle kleine beslommeringen verdwijnen dan in het niets.

Morgen ga ik aan het werk. Poetsen in 't Ey. Dirk belde in uiterste nood en  een vriend in nood moet je helpen.

's Avonds bijeenkomst van de provincieraadskandidaten bij ons thuis. Eerst de financiële kant van de zaak afwerken en dan glaasje en hapje. Wij hebben echt wel iets te vieren.  

 

Eén week later.

Op zondag 14/10 veranderde mijn wereld. Ik werd verkozen als gemeenteraadslid in Sint-Niklaas en als provincieraadslid van oost-Vlaanderen. Sindsdien leef ik op wolken. Vooral het grote aantal voorkeurstemmen op de provincieraadslijst overdondert me. 8803!!! Numeriek vijfde voor heel de provincie. Onvoorstelbaar en nooit gedacht. Ook voor de gemeenteraad kon ik een mooie score neerzetten met 683 voorkeurstemmen als lijstduwer. Trouwens iedereen zette een prachtig resultaat neer. We zijn nu een fractie van 13 N-VA'ers en Lieven Dehandschutter wordt de nieuwe burgemeester van Sint-Niklaas. Spijtig dat mijn moeder dit niet meer kan meemaken.  

De hele week is voorbij gevlogen. Van het ene overleg naar de volgende vergadering. De dagen hebben zich aaneen geregen met een snelheid van 200 per uur. Alleen vandaag was een rustiger avond. Ik heb de kranten van een hele week gelezen.  Wat een negatief commentaar over de N-VA geschreven wordt. Daniel Termont spreekt zelfs over 'de jaren dertig' en 'een wolf in schapenvacht'. Misschien toch eerst eens beter nadenken waarom zoveel Vlamingen voor de N-VA gekozen hebben.

In Sint-Niklaas zijn de coaltiegesprekken volop aan de gang. De verdeling van bevoegdheden ligt op tafel en moet onderhandeld worden. Daarna worden de schepenen van beide partijen aangeduid door de respectievelijke partijen en dan kunnen we echt aan de slag om een 'witboek' voor de volgende 6 jaar uit te schrijven. Op voorhand wordt het dus programma's lezen en vergelijken.

Op maandag 3 december leg ik de eed af als provincieraadslid en dan is het echt.

Mijn wereld verandert door de kracht van de overtuiging.  Maar ik ga er voor.

de vooravond van de verkiezingen.

deze morgen zijn we naar de slotmeeting in Antwerpen geweest. Hartverwarmend, deze meer dan 2000 enthousiaste leden, kandidaten en sympathisanten in de Elisabethzaal. de speeches waren raak, de camapagne-overzichten leuk. N-VA Sint-Niklaas kwam ruimschoots aan bod met een filmpje van Filip Herman. Dirk Deloynellezette de hele zaalaanhet lachen en Bart zette de zaal in vuur.

Daarna zijn Guido en ik naar de tentoonstelling 'Breughel getekend' in het museum 'Mayer Van den Bergh' Daarna terug naar huis met het openbaar vervoer. Eerst met de metro tot het Frederik Van Eedenplein, daarna met de bus tot Sint-Niklaas, om dan de laatste 7 km af te leggen met de trein. We waren 1uur en 35 minuten onderweg om 23 km af te leggen. Een mens neemt dan eens het opoenbaar vervoer, en laat zijn auto thuis.

Nu wil ik de avond rustig opvullen, zonder veel nagelbijten, zonder veel stress. De nacht zal kort zijn. Hopelijk vierten we morgen feest.

 

De campagne zit er op. Alle kaartjes en folders zijn gebust. Brieven zijn geschreven en affiches zien er al wat verkleurd uit. De gele T-shirt mag in de was en de loopschoenen naar de schoenmaker voor nieuwe zolen. De laatste dagen waren druk, druk, druk. Maar de campagne liep vlot. Er waren de enthousiaste kandidaten, de helpende handen van sympathisanten en leden. Kortom de schwung zat er in.

Nog nooit was een campagne zo positief. Vele mensen willen echt wel verandering, vooral in de manier waarop aan politiek wordt gedaan. Meer inspraak, de bevolking voor 'vol' aanzien en laten mee participeren in het beleid.

Morgen is er nog de afsluitende verkiezingsmeeting in de Elisabethzaal in Antwerpen en dan is het wachten op de uitslag op zondagnamiddag. De zenuwachtigheid slaat toe, de onzekerheid ook. Dat heeft alles te maken met de vermoeidheid na deze zware weken.

Gelukkig zijn er de vele positieve reacties en schouderklopjes van de mensen op de markten en bij huisbezoeken. Heel soms ook een deur tegen de neus of een kort en bitsig antwoord. Ook soms pittige discussies met 'andersdenkenden'.

'k Heb mijn eerste TV-debat gedaan op TV-Oost. Zelf vond ik het niet echt geslaagd, maar ik kreeg toch heel wat positieve reacties en dus... Ik hield een lezing voor de Rotaryclub van Waasmunster en ging daar met een goed gevoel naar huis.

Nu kan ik niets meer doen. Het woord isaan de kiezer. Kan hij ons project smaken? Wil hij de N-VA en de kandidaten een kans geven om het beleid van Sint-Niklaas mee te maken? Zondagavond weten we meer. Ik hoop op succes.  

 

Beste vrienden,

De provincieraadsverkiezingen zijn de verkiezingen die zowat tussen hamer en aambeeld vallen. De meeste mensen zijn niet erg geïnteresseerd in wat de provincies doen. Ook de N-VA is maar een koele minnaar van de provincies. De provincies zijn immers vandaag nog met veel te veel bezig. Op initiatief van minister Geert Bourgeois werden de taken van de provincies echter hertekend en strikt afgebakend.

Drie beleidsdomeinen blijven over, terreinen die vaak de gemeentegrenzen overschrijden: economie, ruimtelijke ordening en toerisme. Met het arrondissementeel bestuur werd een sterk programma rond 5 speerpunten uitgeschreven.

  1. De N-VA wil het provinciebestuur vereenvoudigen en afslanken, met besparing van een pak kosten en als het enigszins kan verlaging van de provinciebelastingen.
  2. Het provinciebestuur moet zijn rol spelen in het stimuleren van de economische streekontwikkeling.  Bedrijven moeten een duurzaam parkbeheer en groenstructuur krijgen. Denk aan de gronden van ‘De Westakkers’. Breed overleg met Interwaas is noodzakelijk.
  3. Het provinciebestuur moet blijven investeren in onze toeristische en recreatieve troeven en het Waasland promoten op de binnenlandse toeristische markt. Wij willen dat er geïnvesteerd wordt de uitbouw van een tragewegennetwerk, zoals in de fietsroutes.
  4. Op vlak van ruimtelijke ordening moet het provinciebestuur zijn regierol opnemen. Kleinere gemeenten moeten ondersteuning krijgen voor het plaatsen van windmolens, het vrijwaren van groene ruimte en het beheer van waterlopen.
  5. De provincies moeten ook de kleinere gemeenten ondersteunen via opleidingen op vlak van bibliotheekwerking, informatisering,  bovenlokale sportinfrastructuur, ondersteuning van GAS-ambtenaren. 

Voor het Waasland hebben wij geopteerd voor sterke namen op onze lijst. Uit elke gemeente van het Waasland hebben wij een of meer kandidaten. Voor Sint-Niklaas zijn dat Joris De Maere op de 8steplaats en ikzelf als lijsttrekker.

Beste vrienden, op 14 oktober staat voor de N-VA heel wat op het spel. Iedereen, alle partijen, de media, maar ook vanuit het buitenland kijkt men uit naar het resultaat van deze verkiezingen. Hoe slaagt de N-VA erin haar nationale bekendheid om te zetten in winst voor de gemeenteraden. Alle ogen zijn gericht op Antwerpen en het resultaat dat Bart De Wever daar neerzet.

'Wie echter wil weten hoe groot de N-VA na 14 oktober werkelijk geworden is, kijkt beter naar de resultaten van de provincieraadsverkiezingen. En niet naar de uitslag van de gemeentes en steden.' zegt professor Reynaert, vandaag in ‘De Standaard’. De provincieraadsverkiezingen vormen een veel betere afspiegeling van Vlaamse of federale tendensen. Deze verkiezingen zijn belangrijke verkiezingen in de aanloop naar 2014, wat de Wetstraat daar ook over zegt.

Geef dus op 14 oktober uw stem aan onze Sint-Niklase kandidaten voor de provincieraad. En vraag vrienden, geburen en kennissen om dat ook te doen, want samen met jullie steun en stem kunnen wij onze ideeën omzetten in beter beleid.

Ik dank je.

Annemie

 

 

Einde van een drukke dag na een drukke week.

Maandag: partijbestuur en 's avonds bibliotheekcommissie, daarna nog een deeltje van de kandidatendag meegepikt.

Dinsdag: borden plakken, en 's avonds cultuurraad.

Woensdag: namiddag: debat op TV-OOST tussen enkele lijsttrekkers voor de provincieraadsverkiezingen. Boeiend, maar ook spannend. Boeiend omdat je je ook moet inwerken in de programma's van de andere partijen. Spannend omdat het de eerste keer was dat ik een tv-debat moest doen. Ik wist niet wat ik van het resultaat moest denken, maar naar de reacties van enkelen te horen viel het uiteindelijk nogal mee. Volgende keer in ieder geval beter.

Woensdagavond nog een afdelingsbestuursvergadering in Lokeren. Ik krijg het bestuur daar maar niet op één lijn. Moeilijk om met een verdeelde ploeg naar de verkiezingen te gaan. Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek en dus...

Donderdag heb ik mijn huis opgeruimd. Toch een stukje. En 't was hard nodig. 't Is hier een puinhoop en ik wil toch een beetje kunnen leven zonder plaksel, affiches, brieven en omslagen op de tafels en de stoelen. Zolang het in mijn garage blijft, ok, maar in huis .... Niet overdrijven, hé. Ondertussen ook alle administratie voor het neerleggen van de lijst in orde gebracht. Horror, papieren dat is echt mijn ding niet.

Vrijdag: niets speciaals: telefoons beantwoorden, mails lezen en schrijven, kleinkinderen naar school voeren en gaan halen, zieke zoon bezoeken,...

Zaterdag: Twee kleinkinderen ophalen omdat papa en mama moeten werken. Kandidatenlijst neerleggen in het stadhuis. Gelukkig zonder opmerkingen, dus is alles in orde. Daarna naar de opening van 'Ja Waade', tentoonstelling rond Marc Sleen die 90 werd. Echt de moeite waard. Daarna na de misviering van de diamanten bruiloft  van Roger Van Huffel. 60 jaar getrouwd. Ja waade!!!! En dan rustig thuis zitten, lezen, tv-kijken en toch ook mails checken.

Morgen eten we  bij de N-VA-vrienden van Beveren en gaan we naar het oogstfeest in Haasdonk. Einde van een drukke week.

 

De verkiezingskoorts begint stilaan te stijgen. Hier in huis is het een zottekot. Guido houdt zich alle dagen bezig met pap maken, borden wassen, affiches plakken en coördineren waar ze moeten gezet worden. De mails en de telefoons lopen binnen. De adressen waar borden mogen komen, schieten lijk paddestoelen uit de grond. Nog nooit hebben we zoveel 'aanvragen' gehad. Meestal moesten we bedelen om een bord te mogen plaatsen. Nu hebben we nog dagen werk om ieder adres van een bord te voorzien.

Ik ben heel de week bezig geweest met mails beantwoorden, vergaderen, vergaderen, vergaderen. En tussen door ook nog wat kleinkinderen opvangen, wassen en strijken. En dat terwijl de schilders in huis rondlopen. Ons huis is immers ook toe aan 'verandering'.

Donderdag hadden we onze eerste publieke campagnedag op de markt. Folders uitdelen,mensen aanspreken en overtuigen. Ook daar zit de wind mee. De sfeer is vriendelijk. Mensen komen uit zichzelf een handkaartje vragen, zeggen dat ze zeker op N-VA stemmen, vragen zelfs hoe ze met volmacht kunnen stemmen, want hun stem mag niet verloren gaan. In de vele jaren dat ik aan verkiezingen deel neem, heb ik dat nog nooit meegemaakt. De catacombentijd ligt werkelijk achter ons.

Vanavond naar Temse gereden, naar de ledenvergadering. Ook daar is het afdelingsbestuur erin geslaagd om een volledige lijst goed te keuren. Prachtig werk van Geert, Magda, Koen en co. De lijst werd unaniem en enthousiast goedgekeurd. Met de kracht van hun overtuiging werken aan de kracht van verandering.  Wij duimen voor een mooie uitslag. En met de cijfers van de laatste peiling in La Libre, kan het niet anders of ook Temse geniet van de voordelige wind.

Morgen vroeg uit de veren. De plakploeg en plaatsploeg staat klaar om 8.30u. Eigenlijk te vroeg voor een zaterdagmorgen, maar ... voor de goede zaak alles en dus opstaan en voortgedaan.

P.S. Het programma volgt eerstdaags, beloofd.

Even genieten van de rust in huis. De laatste dagen waren hectisch. Overdag programma lay-outen en teksten schrijven voor pamfletten en huis-aan-huisbladen, Ondertussen kwamen de schilders druk doen en de gevel verven en moest er nog gekookt worden voor kinderen en kleinkinderen. 's Avonds werden borden beplakt of werd er vergaderd.

Gisterenavond werd in zaal 'Familia' in Sint-Niklaas de volledige lijst voorgesteld aan de leden van de afdeling. Ik ben eigenlijk best tevreden met de kandidaten. 41 gedreven mensen, 41 overtuigde N-VA'ers, 41 kandidaten om in de gemeenteraad het programma van N-VA te verdedigen. Het programma werd door lijsttrekker Lieven Dehandschutter ook voorgesteld aan de leden. Vele maanden werd erover nagedacht in werkgroepen. De resultaten werden op de bestuursvergaderingen besproken. Er werd raad gevraagd aan experten buiten de partij. Alles werd door de redactieraad in leesbare, haalbare ideeën vertaald, wetend dat sommige van onze voorstellen de volgende 6 jaar overstijgen. Maar moet dat niet? Is besturen niet vooruit kijken? Moet een stadsbestuur niet met een visie op de toekomst  beslissingen nemen? Op korte termijn moeten de concrete noden opgelost worden. Voor de lange termijn moet men durven vooruit denken en de trein op de sporen zetten. Het programma is opgebouwd rond 5 speerpunten. Elk speerpunt omvat heel wat onderwerpen. Met deze visie op een bruisende, dynamische, levendige, veilige stad moeten wij de bevolking kunnen overtuigen om hun stem aan de N-VA te geven.

Morgen om 8.30 staat de plak- en plaatsploeg aan de deur. de verkiezingsborden, die deze week werden klaargemaakt worden met man en macht rondgereden en geplaatst bij leden en sympathisanten. 

In de namiddag sta ik voor de 5de keer op Villa Pace met de emancipatieraad en daarna, genieten vande ballonfeesten in Sint-Niklaas. Hopelijk steekt het weer geen stokken in de wielen en kunnen de balonnen opstijgen vanop de Grote Markt, elk jaar weer een kleurrijk en mooi spektakel. Daarnaast is er heel wat randanimatie. Met de grote leermarkt, muziekoptredens, de braderie van de Nieuwstraat is heel het stadscentrum in feest. Ook zondag gaan de balonnen bij goed weer de lucht in. 'k Zal maar een gemakkelijk paar schoenen aandoen zeker?   

't Was deze week druk, druk, druk. Alle dagen vergaderingen 's avonds, als voorbereiding van de verkiezingen. Maandagavond bestuursvergadering van de afdeling Sint-Niklaas, met als enig agendapunt: de campagne. Agenda's werden naast elkaar gelegd om activiteiten te plannen. Afspraken gemaakt om borden te plakken, te plaatsen, brieven te schrijven en markten te bezoeken. Maar de sfeer zit goed. Het is een toffe ploeg, die naar de verkiezingen trekt. Volgende week donderdag is er de ledenvergadering waarop de kandidaten zich aan de leden voorstellen, waarna de lijst officieel wordt goedgekeurd.

Dinsdag werd een dag van mails beantwoorden, telefoneren en verslagen maken. met een vergeten vergadering op de koop toe, de werkvergadering van de emancipatieraad als voorbereiding voor VIlla Pace. Zoals elk jaar sta ik op Villa Pace voor de emancipatieraad, waarvoor ik zeer graag tijd maak. De emancipatiegedachte is me meegegeven door mijn moeder,en later door Nelly Maes. Niet dat ik altijd op de barricade sta, maar vrouwen hebben het toch niet even gemakkelijk in onze maatschappij. We moeten nog steeds tegen vooroordelen 'vechten' en op vele momenten tonen en bewijzen dat we even goed zijn als mannen of liefst beter doen. Misschien ontbreekt het ons ook aan enige solidariteit en zien we mekaar te veel als concurrenten. Aandacht voor vrouwenrechten en vrouwenproblemen is zeker nodig.

Woensdagavond kwamen de Belseelse kandidaten bij ons thuis om de campagne in Belsele te bespreken. Ook hier een toffe en kameraadschappijke sfeer.

Donderdagvoormiddag was gewijd aan de eindredactie van ons programma. ik hoopte klaar te zijn maar het duurde langer dan ik verwacht had. Heel de vrijdagvoormiddag ging er ook aan. Na 8 uren intens lezen en verbeteren, schikken en ordenen zat mijn werk erop. Nu kan het gedrukt worden. ik ben tevreden met het resultaat. Volgende week wordt het aan de leden voorgelegd. Vanaf 1 september kan je het op mijn  website raadplegen.

Morgen ga ik naar de vormingsdag 'De laatste rechte lijn' voor de lijsttrekkers in Gent en zondag naar de voor mij wellicht laatste IJzerbedevaart. Sinds 1961, ik was toen 10 jaar ga ik elk jaar. Het hoorde bij elke zomer. Ik herinner me de bedevaarten waarbij de mensen tot op de IJzerbrug stonden, waarop niet alle bedevaarders op de weide konden. Bedevaarten waarop de mis een ingetogen moment was en de toespraak van de voorzitter het hoogtepunt vormde. Ik herinner me de bedevaart waarop de muziekkapel van het VNJ de brug tussen oude en nieuwe toren bezette, de bedevaart met het fluitconcert, waarna het nooit meer goed kwam. Onze generatie heeft de bedevaartsgedachte in ieder geval niet aan zijn kinderen kunnen doorgeven. De IJzerbedevaarten waren symbool van de Vlaamse strijd en heropstanding. Vandaag is dit symbool niet meer. Misschien is het dan goed om er mee te stoppen. Vlamingen van 2012 hebben geen nood aan bedevaarten en symbolen van 100 jaar terug. De IJzertoren en  het museum moeten op een andere manier jonge mensen aanspreken en de geschiedenis van Vlaanderen tonen. Maar 't zal toch raar zijn zondag.  

ARRONDISSEMENT WAASLAND

Bij de bestuursopbouw in Vlaanderen ligt de klemtoon van de beleidsvorming bij de gemeenten aan de ene kant en Vlaanderen aan de andere kant. De gemeenten moeten, als basisbestuur in de bestuurlijke organisatie, een maximale autonomie genieten, terwijl de Vlaamse overheid ondersteunend en kaderstellend is. De provincies zijn het intermediaire bestuursniveau tussen de gemeenten en de Vlaamse overheid. Hun taken worden duidelijk afgebakend.

Voor de grondgebonden bevoegdheden kunnen de provincies hun bevoegdheden blijven uitoefenen. Voor de niet-grondgebonden bevoegdheden is een decretale basis nodig. Voor elke bestuursperiode zal de Vlaamse Regering met de verschillende provincies een bestuursakkoord sluiten met afspraken over hun taken, doelstellingen, activiteiten en financiering. Het voorliggende ontwerp van wijziging aan het Provinciedecreet bevat daartoe de concrete uitwerking door middel van een wijziging van artikel 2 van het decreet.

De notie van provinciaal belang wordt vandaag in artikel 2 van het provinciedecreet op drie manieren ingevuld: (1) bovenlokale taakbehartiging, (2) ondersteunende taken op verzoek van gemeenten en (3) gebiedsgerichte samenwerking.

Speerpunten van N-VA Waasland.

 

Lees meer: N-VAverkiezingsprogramma voor de provincieraadsverkiezingen